तर, महेन्द्रले अवलम्बन गरेको राष्ट्रवादलाई ‘मण्डले राष्ट्रवाद’को संज्ञा दिनेहरुको पनि कमी छैन । दार्जीलिङबाट लैंङसिह वाङ्देल लगायतका प्रतिभालाई नेपालमा बोलाएर नागरिकता प्रदान गरेकोमा एकथरि उनको प्रशंसा गर्छन् भने अर्काथरि मधेशमा आफ्नै देशका पहाडे समुदायलाई बसोबास गराएकोमा महेन्द्रको चर्को आलोचना गर्छन् ।

महेन्द्रले तराईमा पूर्वपश्चिम राजमार्ग खनाएका थिए, जसको नाम ‘महेन्द्र राजमार्ग’ राखिएको थियो । तराईमा महेन्द्रले पूर्वसैनिक एवं पहाडे समुदायका मानिसहरुको बसोबास गराएका थिए । यसो गर्दा जातीय सद्भाव बढ्ने महेन्द्रको तर्क थियो । सुस्तामा महेन्द्रका पालामा बसोबास गराइएका भूतपूर्व सैनिकका परिवारहरु अहिले पनि मधेशी समुदायसँग मिलेर बसेका छन् ।

तर, मधेशवादी नेताहरुले भने महेन्द्रको यस्तो नीतिको चर्को आलोचना गर्दै उनको यो नीतिलाई ‘आन्तरिक औपनिवेशिकता’को संज्ञा दिने गरेका छन् । मधेशमा पहाडी समुदायको घुसपैठ गराएर मधेसी समुदायलाई अल्पमतमा पारेको महेन्द्रमाथि मधेशी नेताहरुको आरोप छ ।

त्यसो त महेन्द्रले २०२० सालमा जंगबहादुरका पालाको मुलुकी ऐनलाई परिमार्जन गरी जातीय भेदभाव र छुवाछुतलाई गैरकानूनी घोषणा गरेका थिए । ०२१ सालमा भूमिसुधार योजना लागु गरे । आफैं कवि समेत रहेका उनले कला, साहित्य, शिक्षा र भौतिक विकासमा महत्वपूर्ण भूमिका खेलेका थिए ।