चितवन, माघ १६
अँध्यारोमा हराउँदै गएको नाबालिकाको जीवनमा आशाको उज्यालो ल्याउने हात हुन् समाजसेवी तथा अभियन्ता मीना कुमारी खरेल।
१२ वर्षीया एक नाबालिका उषा (नाम परिवर्तन) आँखा भरि आँसु लिएर पहिलो पटक मीना कुमारी खरेलको सामु पुगेकी थिइन्। उनी बोल्न सक्ने अवस्थामा थिइनन्। मनभित्र थुप्रिएका पीडा, डर र अपमानका अनुभूति आँसु बनेर बगिरहेका थिए। उमेरले सानी भए पनि उनले भोगेको पीडा शब्दमा बयान गर्न नसकिने खालको थियो। समाजको चिसो व्यवहार, डर, लज्जा र एक्लोपनले उनको बालमन गहिरा घाउहरूले भरिएको थियो।
त्यही कठिन क्षणमा उनले पहिलो पटक मीना कुमारी खरेललाई भेटिन त्यसपछी आफूलाई सुरक्षित महसुस गरिन्। मीना कुमारी खरेलले न त उनलाई प्रश्नको कठघरामा उभ्याउनुभयो, न दोषी ठहर गर्नुभयो। बरु ध्यानपूर्वक सुन्नुभयो, सहानुभूति व्यक्त गर्नुभयो र “तिमी गलत होइनौ” भन्ने आत्मविश्वास दिलाउनुभयो।
आमा जस्तै बनेर काँपिरहेको हात समात्दै दिएको त्यो भरोसाले नाबालिकाको जीवनमा निर्णायक मोड ल्यायो। भत्किँदै गएको बालपनमा फेरि आत्मबल पलायो, फेरि बाँच्ने इच्छा जाग्यो। उचित संरक्षण, साथ र मार्गदर्शन पाएपछि उनको जीवनले नयाँ दिशा पायो। अहिले उनी आफ्नो जीवनमा सफल भइसकेकी छन् र नयाँ अध्याय सुरु गरिसकेकी छन्। अहिले ती बालिका ठूली भइसकेकी छिन्।
आज उनी भावुक हुँदै भन्छिन्, “मीना कुमारी खरेल दिदी नहुनुभएको भए आज म यो संसारमै हुन्नथेँ।”
यो कथा केवल एउटी नाबालिकाको पीडाको कथा मात्र होइन; यो त्यो हातको कथा हो, जसले एक बेसहारा बालिकालाई उद्धार गरी सुरक्षित र सुधारिएको जीवनतर्फ डोर्यायो। यही मानवीय संवेदना, साहस र निरन्तर सामाजिक प्रतिबद्धताका कारण आज मीना कुमारी खरेल हजारौँ महिला, बेसहारा र टुहुरा बालबालिकाको आशा, भरोसा र संरक्षणको प्रतीक बनेकी छिन्।
बालअधिकार, महिला सशक्तीकरण र पीडित संरक्षणका क्षेत्रमा उनको योगदान समाजका लागि प्रेरणादायी बनेको छ। अँध्यारोमा हराउँदै गरेका बालजीवनहरूका लागि उनी आज उज्यालो दीप बनेर उभिएकी छिन्।
उनी सानैदेखी राजनितिलाई बुझेर सामाजिक कार्यमा सकृय रहदै आएकी पात्र हुन् । हाल उनी नेपाली काँग्रेसको तर्फबाट चितवन क्षेत्र नम्बर २ को उम्मेदवार बनेकी छन् । उनले लामो समयदेखी समाजमा गरेको योगदानका कारण सबैको मन मुटुमा बस्न सफल भएकी छन् ।
