लामो समयदेखि विभिन्न परियोजनामा कृषिसम्बन्धी काम गरेको अनुभवले गर्दा कृषि काम गर्ने उत्प्रेरणा मिलेको उहाँ बताउनुहुन्छ । “धेरै ठाउँमा कृषिसम्बन्धी काम गरेँ, त्यसबाट अनुभव प्राप्त गरेपछि अरूमा काम गर्नुभन्दा आफैँले किन सुरुआत नगर्ने भनेर कृषिमा हात हालेको हुँ”, उहाँले भन्नुभयो, “अहिले फूलबारीमा फार्महाउस एग्रो भनेर २३ बिघामा कृषि काम गरिरहेको छु भने यहाँ पाँच बिघा जमिनमा कृषि काम गरिरहेको छु ।” करिब १५ वर्षदेखि कृषि कार्य गर्दै आउनुभएका पन्तले कृषिमा डेरी सञ्चालन गर्ने, कृषि प्रविधि, कृषि बजारीकरण गर्ने मात्रै नभई कुखुरा, माछा तथा गाईपालन पनि गर्दै आउनुभएको छ ।

कृषिमा प्रविधि जोड्न भने विभिन्न देशको भ्रमण, गैरसरकारी संस्थाहरूमा काम गरेको अनुभव र अध्ययनले सिकाएको उहाँले बताउनुभयो । उहाँले पानीको प्रेसर बढाउन घरमै प्रेसर सिस्टम जडान गर्नुभएको छ भने माछाका लागि जमिनको सतहबाट अक्सिजन दिन सक्ने मेसिन जडान गर्नुभएको छ । त्यसका साथै माटोबिना घाँस उमार्न सकिने हाइड्रोफोनिक ग्रास फुडरको प्रविधि जडानको पनि उहाँले तयारी थाल्नुभएको छ । कृषिलाई प्रविधिसँग जोडे उत्पादनमा पनि वृद्धि हुने र कार्य गर्नमा पनि सहजता मिल्ने उहाँको भनाइ छ ।

कृषि कार्यबाट प्रत्यक्षरूपमा एक सयभन्दा बढी मानिसलाई रोजगारी दिएको उहाँ बताउनुहुन्छ । उहाँका अनुसार उहाँको सबै फार्महा प्रत्यक्षरूपमा एक सय १५ जनाले कर्मचारीका रूपमा काम गरिरहेका छन् । उहाँले अप्रत्यक्षरूपमा किसानहरुलाई पनि जोड्दा रोजगारी पाउने मानिसको सङ्ख्या बढी हुने बताउनुभयो । उहाँका अनुसार बैंकको ऋण तिर्ने र कर्मचारीलाई सेवासुविधा दिने काम फार्महरुको उत्पादनबाट भइरहेको छ ।

करोडौँको कृषि काम गरिरहे पनि सरकारी निकायबाट भने अनुदान नपाएको उहाँले गुनासो गर्नुभयो । “मैले कृषिमा करोडाँै लगानी गरेको छु, तर अहिलेसम्म चानचुन रु पाँच लाख जति अनुदान पाएको छु”, उहाँले भन्नुभयो । उहाँले सरकारले अनुदानलाई अन्तिम उत्पादनसँग जोड्नुपर्ने बताउनुभयो । उहाँका अनुसार सरकारले प्रस्ताव लेखेको कारणले नभई कृषकहरूले उत्पादन गरेको वस्तुका आधारमा अनुदान दिनुपर्दछ । त्यसो गरे कृषि काम गर्ने सबै कृषकले सरकारको सहयोग पाउने उहाँको भनाइ छ । उहाँले युवाहरु काम नभएर बाहिर जाने कुरा व्यर्थ भएको पनि बताउनुभयो ।